എം കെ പി മാവിലായി

വാണിജ്യപരമായി വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട വിളയാണ് പേര. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് പേര ഇന്ത്യയിലെത്തിയത്. പിന്നീടത് വളരെ പെട്ടെന്നാണ് ഇന്ത്യയിലാകെ വ്യാപിച്ചത്. പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളെ ചെറുത്ത് നിൽക്കുവാനുള്ള കഴിവും, ഉയർന്ന ഉൽപ്പാദന ക്ഷമതയും, പഴങ്ങളുടെ ഗുണമേന്മയും പേര കൃഷിക്ക് നല്ല പ്രചാരം നേടി കൊടുത്തു. എവിടെയാണ് പേരമരം ആവിർഭവിച്ചത് എന്നതിന് കൃത്യമായ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും മെക്സിക്കോ പേരയുടെ ജന്മദേശമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ മിക്കവാറും എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും പേര വളരുന്നുണ്ട്. ഉത്തർപ്രദേശിലാണ് ഏറ്റവും കൂടതൽ പേര കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നത്.

സസ്യ വിവരണം

നമ്മുടെ മണ്ണും കാലാവസ്ഥയും മറ്റു സാഹചര്യങ്ങളുമെല്ലാം പൊതുവെ പേര കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമാണ്. ഉഷ്ണമേഖല പഴവർഗങ്ങളിൽ പോഷക ഗുണത്തിലും ഔഷധ മൂല്യത്തിലും മുൻ നിരയിലാണ് പേരയുടെ സ്ഥാനം.വിറ്റാമിൻ സിയുടെ കലവറയായതിനാലാവാം ഇതിന് ട്രോപ്പിക്കൽ ആപ്പിൾ’ എന്ന വിശേഷണം കിട്ടിയത്.
മിർട്ടേസിയേ ( Myrtaceae) സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട പേരയുടെ ശാസ്ത്രനാമം സിഡിയം ഗ്യൂവാജവ (Psidium guajava) എന്നാണ്.
ചെറുമരത്തിന്റെ പ്രകൃതത്തിൽ വളരുന്ന പേര 10-12 മീറ്റർ വരെ ഉയരം വെക്കാറുണ്ട്. നിറയെ ശാഖകളും ഉപശാഖകളുമായി പടർന്നു പന്തലിച്ചു വളരുന്ന സ്വഭാവമാണ്. കമ്പുകൾ നല്ല ബലമുള്ളതാണ്. ശാഖകളുടേയും തായ്ത്തടിയുടേയും പുറംഭാഗത്തിന് നല്ല മിനുസവുമാണ്. പൂക്കൾ വെളുത്തതും സുഗന്ധികളുമാണ്. പൂക്കളുടെ നടുവിൽ നിറയെ നീളമുളള കേസരങ്ങൾ കാണാം. പൂക്കൾ ഒറ്റക്കും ചിലപ്പോൾ കൂട്ടായും കാണാം.

മണ്ണും കാലാവസ്ഥയും

സാമാന്യം മഴയുളള മിതോഷ്ണ പ്രദേശമാണ് പേര കൃഷിക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായി കണ്ടിട്ടുള്ളത്.
നല്ല നീർവാർച്ചയുള്ള മണ്ണാണ് പേരയുടെ വളർച്ചക്ക് അനുയോജ്യം. എന്നാൽ വെളളക്കെട്ടുള്ള ഇടങ്ങളിലും ഇതിന് ഒരു പരിധി വരെ വളരാനാകും. സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 1500 മീറ്റർ ഉയരം വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇത് നന്നായി വളരും. മഴ കൂടുതൽ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ കായ്കൾക്ക് രുചി കുറയുമെന്നുള്ളത് കൊണ്ട് മഴ കുറവുളള ഇടങ്ങളാണ് വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കൃഷിക്ക് കൂടുതൽ നല്ലത്.

കൃഷി രീതി.

പേരയിൽ ഇപ്പോൾ അത്യുൽപാദന ശേഷിയുളള മികച്ച ഇനങ്ങൾ സങ്കരണത്തിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.അലഹബാദ് സഫേദ് , സർദാർ (ലക്നോ -49 ) , റെഡ് ഫ്ളെഷ്ഡ് , കിലോ പേര എന്നിവ മികച്ചതും കേരള കാലാവസ്ഥക്ക് പറ്റിയ ഇനങ്ങളുമാണ്.
വിത്തിലൂടെ തൈകൾ ഉൽപാദിപ്പിക്കാമെങ്കിലും ഇത്തരം തൈകൾ കായ്ക്കാൻ കാലതാമസമെടുക്കുമെന്ന് മാത്രമല്ല മാതൃവൃക്ഷത്തിന്റെ അതേ ഗുണങ്ങൾ നിലനിർത്തില്ല എന്ന ദോഷവുമുണ്ട്. അതിനാൽഎയർ ലെയറിങ്ങ് രീതിയിലാണ് മികച്ച ഇനങ്ങളിൽ നിന്നും തൈകൾ കൂടുതലായും ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു വരുന്നത്.
ഇപ്രകാരം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച തൈകൾ നട്ട് അടുത്ത വർഷം തന്നെ കായ്ക്കുമെന്ന പ്രത്യേകതയുണ്ട്. എന്നാൽ രണ്ടോ മൂന്നോ വർഷത്തെ വളർച്ചയെത്തിയാൽ മാത്രം കായ്ക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതാണ് ആരോഗ്യകരം.

ചെടികളുടെ ആകൃതി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിന് പ്രൂണിംഗ് കൊണ്ട് സാധിക്കും.
തൈകളുടെ ചുവട്ടിൽ നിന്നും കിളിർത്തുവരുന്ന ശാഖകൾ ആദ്യം തന്നെ നീക്കം ചെയ്യണം. ചെടികൾ ഏതാണ്ട് ഒരാൾ ഉയരം എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ അവയുടെ മുകൾ ഭാഗം മുറിച്ചു നീക്കി നാലോ അഞ്ചോ പാർശ്വ ശാഖകൾ വളരാൻ അനുവദിക്കുക. ഈ ശാഖകൾ വെട്ടിനിർത്തി ചെടികളുടെ രൂപഘടന നിലനിർത്തുക. ഉണങ്ങിയതും പഴകിയതുമായ കമ്പുകൾ ഇതോടൊപ്പം നീക്കം ചെയ്യാം. കായ്കൾ പറിച്ചെടുക്കുന്ന തോടൊപ്പം ലഘുവായ പ്രൂണിംഗ് നടത്തുന്നത് പുതിയ തളിരുകളുടെ വളർച്ചയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുകയും അതു വഴി കൂടുതൽ പൂക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നതിന് സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.

നേരിട്ട് സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലാണ് പേര നട്ടുവളർത്തേണ്ടത്.
മൂന്നടി (90 സെ.മീ) വീതം ആഴവും, നീളവും വീതിയുമുളള കുഴികൾ എടുക്കണം. മേൽമണ്ണും , ചാണകവും ചേർത്ത മിശ്രിതം കൊണ്ട് കഴി നിറക്കുക. കുഴിയുടെ നടുവിൽ തൈ നട്ട് ആവശ്യമെങ്കിൽ താങ്ങ് നൽകണം. മണ്ണിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്താനായി ചുവട്ടിൽ ഉണങ്ങിയ ഇല കൊണ്ട് പുതയിടണം. ജൂൺ – ജൂലൈ മാസങ്ങളാണ് തൈകൾ നടുന്നതിന് പറ്റിയ സമയം.

എല്ലാവർഷവും കം ബോസ്റ്റ്, കാലിവളം, പിണ്ണാക്ക്, എല്ലുപൊടി എന്നിവ വളമായി നൽകുന്നത് ചെടിയുടെ വളർച്ച ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിനും മികച്ച വിളവ് ലഭിക്കുന്നതിനും സഹായകമാകും.

പോഷകങ്ങൾ

മൂത്ത് പഴുത്ത പേരയ്ക്ക നേരിട്ട് ഭക്ഷിക്കാം. ചെറിയ കഷണങ്ങളാക്കി അരിഞ്ഞ് സലാഡുകൾ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. പേരക്ക വേവിച്ച് അതിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്തുളള ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങൾക്കും പ്രിയമുണ്ട്.
ജ്യൂസ്, വിവിധ തരം ശീതള പാനീയങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നതിനും പേരക്ക ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു.
100 ഗ്രാം പഴത്തിൽ വിറ്റാമിൻ 200 മി.ഗ്രാം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. 48 കലോറി മാത്രമാണ് ഊർജ്ജം.
100 ഗ്രാം പഴത്തിൽ 5.4 ഗ്രാം ഡയറ്റി നാരുകൾ, 5204 മൈക്രോഗ്രാം ലൈകോപിൻ (Lycopene ) , 30 മി.ഗ്രാം കാൽസ്യം, 12 ഗ്രാം അന്നജം, 28 മി.ഗ്രാം ഫോസ്ഫറസ്, 81 മി.ഗ്രാം മാംസ്യം എന്നിവയും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ബീറ്റാ-കരോട്ടിൻ, ല്യൂട്ടിൻ ( Lutein),ക്രിപ്റ്റോ സാന്തിൻ (cryptoxnathin) എന്നിവയെല്ലാം നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് പ്രതിരോധ ശേഷി നൽകാൻ പറ്റിയ ആന്റി ഓക്സിഡന്റുകളാണ്.
വിളർച്ച . നിശാന്ധത എന്നിവക്ക് പേരക്ക കഴിക്കുന്നത് പരിഹാരമാകും..
വയറു വേദന , വായുകോപം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ പേരക്ക നീരിൽ തേൻ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് നാട്ടുവൈദ്യമാണ്. കൊളസ്ട്രോൾ, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം
എന്നിവയുടെ നിയന്ത്രണത്തിനും ദിവസം ഓരോ പേരക്ക കഴിക്കുന്നത് ഗുണകരമാകും.
ദഹനേന്ദ്രിയത്തിന് ഉത്തേജനം നൽകുന്നതിനും ഹൃദയത്തിന് ബലം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, വയറ്റിലെ വിരകളെ പുറന്തള്ളാനും പേരയ്ക്ക ഉത്തമമാണ്. ഗർഭിണികൾ പേരക്ക കഴിക്കുന്നത് കുഞ്ഞിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും മുലപ്പാൽ വർദ്ധനവിനും ഉപകരിക്കും.

അവക്കാഡോ അഥവാ ബട്ടർ ഫ്രൂട്ട്

എംകെപി മാവിലായി

മെക്സിക്കയിൽ പിറന്ന ഈ മിതോഷ്ണമേഖലാ ഫല സസ്യത്തെ ഇന്ന് ഉഷ്ണമേഖലാ സാഹചര്യമുള്ള എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും വളർത്തുന്നു. ലോകത്ത് ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അവക്കാഡോ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് മെക്സിക്കോയ് ആണ്.
വെണ്ണയുടെ സ്വാദും സാദൃശ്യവുമുളളതിനാലാണ് ഇതിന് ബട്ടർ ഫ്രൂട്ട് അഥവാ വെണ്ണപ്പഴം എന്ന പേരും വന്നത്.

ലോറേസി (Lauraceae) എന്ന സസ്യകുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ് അവക്കാഡോ. പെർസിയ അമേരിക്കാനാ (Persea americana ) എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.

സസ്യ വിവരണം

ഏകദേശം 20 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന മനോഹരമായ നിത്യ ഹരിത വൃക്ഷമാണിത്.
തളിരിലകൾക്ക് ആകർഷകമായ ചുവപ്പ് നിറവും ഇലകൾക്ക് കടും പച്ചനിറവുമാണ്.ശാഖാഗ്രങ്ങളിൽ പൂങ്കുലകളായി കാണുന്ന പൂക്കൾക്ക് ഇളം പച്ചനിറമായിരിക്കും. ഓരോ പൂങ്കുലയിലും നൂറിലേറെ പൂക്കണ്ടാ കും. സുഗന്ധികളാണിവ. പുക്കൾ വിരിയുമ്പോൾ പ്രകടമാകുന്ന ചില പ്രത്യേകതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അവക്കാഡോ ഇനങ്ങളെ എ, ബി എന്നീ രണ്ടു ഗ്രൂപ്പുകളായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ദ്വിലിംഗ പുഷ്പങ്ങളാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും അവ ഏകലിംഗപുഷ്പങ്ങളെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു. ഓരോ പൂവും രണ്ടു തവണ വിരിയുന്നു എന്നതാണ് പ്രത്യേകത. ആദ്യം വിരിയുമ്പോൾ പെൺപൂവായും രണ്ടാമത് ആൺ പൂവായും ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആദ്യം വിരിയുന്ന സമയത്ത് പൂക്കളിലെ പരാഗണസ്ഥലം പരാഗ രേണുക്കളെ സ്വീകരിക്കുവാനായി തയ്യാറായിരിക്കും. അതേസമയം അവയിൽ പരാഗരേണുക്കൾ പരാഗണം നടത്തുന്നതിന് തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുകയില്ല. ഇത് മൂലം ദ്വിലിംഗ പുഷ്പങ്ങളാണെങ്കിലും ഇവ ഫലത്തിൽ പെൺപൂക്കളെന്ന പോലെ പെരുമാറുന്നു. രണ്ടാമത് വിരിയുമ്പോൾ പരാഗരേണുക്കൾ പരാഗണത്തിന് തയ്യാറായിരിക്കും. എന്നാൽ പരാഗണസ്ഥലത്തിന്റെ സ്വീകരണ ശേഷി ഈ സമയത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കും. അതിനാൽ ഇവ ആൺ പൂക്കളുടെ ധർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നു.
സബർ ജെല്ലിയുടെ രൂപത്തിലോ ഗോളാകൃതിയിലോ കാണുന്ന കായ്കൾക്ക് ഇളം മഞ്ഞ കലർന്ന പച്ച മുതൽ ചുവപ്പ് കലർന്ന തവിട്ടു തുടങ്ങി വ്യത്യസ്ഥ നിറങ്ങളാണ്. എന്നാൽ
മാംസളവും ഭക്ഷ്യയോഗ്യവുമായ കാമ്പിന് മഞ്ഞ കലർന്ന പച്ചനിറമാണ്.
ജനുവരി മാസത്തോടെയാണ് ഇത് പൂക്കുന്നത്. സ്ഥലകാല മാറ്റമനുസരിച്ച് ഇതിന് മാറ്റം വരാം. കായ്കൾ പാകമാകുന്നതിന് ആറ് മാസത്തിലേറെ കാലമെടുക്കും.

കായ്കൾക്ക് 50 ഗ്രാം മുതൽ ഒരു കി.ഗ്രാം വരെ ഭാരമുണ്ട്. ശേഖരിച്ച പഴങ്ങൾ നാല് മുതൽ 14 ദിവസത്തിനകം തിന്നാൻ പാകമാകും.

കൃഷി രീതി

വെളളം കെട്ടി നിൽക്കാത്തതും നല്ല നീർവാർച്ചാ സൗകര്യമുള്ള എല്ലാതരം മണ്ണിലും ഇത് നന്നായി വളരും.
മൂത്ത് പഴുത്ത കായ്കളിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന വിത്തുകളാണ് നടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നല്ല ഉൽപ്പാദനക്ഷമത പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വൃക്ഷത്തിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന വിത്തുകൾ ഒരാഴ്ചക്കകം നടാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം. അല്ലാത്ത പക്ഷം അവക്ക് മുളക്കാനുളള സാധ്യത കുറവായിരിക്കും. നടുന്നതിന് മുമ്പായി വിത്തുകളുടെ പുറംതോട് നീക്കം ചെയ്യുന്നത് മുളയ്ക്കൽ എളുപ്പമാകാൻ സഹായിക്കും. വിത്ത് നട്ട് നാലാഴ്ചക്കുളളിൽ
മുളച്ചു തുടങ്ങും.
ഇത് കൂടാതെ ഗ്രാഫ് റ്റിങ്ങ്, ലെയറിങ്ങ്, ബഡ്ഡിംഗ് വഴിയും ഇതിന്റെ നടീൽ വസ്തുക്കൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാം. ഇന്ന് ഇതിന്റെ ഒട്ടുതൈകൾക്ക് വലിയ പ്രചാരമുണ്ട്. നട്ട് നേരത്തെ കായ്ക്കുമെന്നതും ഉല്പാദന ക്ഷമത മുൻകൂട്ടി ഉറപ്പിക്കാനാവുമെന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യകത.

വിത്ത് തൈകൾക്ക് 30 മുതൽ 40 സെ.മീ ഉയരമായാൽ സ്ഥിരമായ സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റി നടാം. ഏത് തരം തൈകളായാലും അവ മഴക്കാലങ്ങളിൽ നടുന്നതാണ് നല്ലത്.
രണ്ടടി വീതം നീളം, വീതി, താഴ്ചയുളള കുഴികളെടുത്ത് മേൽമണ്ണും ജൈവ വളങ്ങളും ചേർത്ത് കുഴി പൂർണ്ണമായും മൂടിയ ശേഷമാണ് തൈകൾ വെക്കേണ്ടത്. മഴക്കാലത്ത് ചെടിക്ക് ചുറ്റും വെള്ളം കെട്ടി നിലക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം. വേനലാക്കുന്നതോടെ ആദ്യത്തെ രണ്ടു മൂന്ന് വർഷങ്ങളിൽ ഭാഗിക തണലും നനവും നൽകണം. എല്ലാവർഷവും തുടർച്ചയായി വളപ്രയോഗം നടത്തിയാൽ അതിനനുസരിച്ച് വിളവർധന പ്രതീക്ഷിക്കാം.
ചെടികളുടെ അധികരിച്ച് വളരുന്ന ശാഖകൾ മുറിച്ച് മാറ്റി വളർച്ച ക്രമീകരിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. തറനിരപ്പിൽ നിന്നും ഒരു മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ നാല് പാർശ്വ ശാഖകൾ വേണ്ടത്ര ഇടയകലത്തിൽ നിലനിർത്തി മറ്റുള്ളവ നീക്കം ചെയ്യാം. വയനാട് ജില്ലയിൽ സമീപകാലത്തായി അവക്കാഡോ കൃഷി വ്യാപകമായി വർധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വിളവെടുപ്പും സംസ്ക്കരണവും

ഉയർന്ന താപനില അനുഭവപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ കായ്കൾ ആറ് മാസത്തിനുളളിൽ മൂത്ത് പാകമാകും. എന്നാൽ തണുപ്പ് കൂടിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ കായ്കൾ മൂപ്പെത്തുന്നതിന് ഒരു വർഷവും ചിലപ്പോൾ അതിൽ കൂടുതൽ കാലവും എടുത്തേക്കും.മൂപ്പെത്തിയ കായ്കളിൽ വിത്തുകളുടെ പുറന്തോടിന് തവിട്ട് നിറമായിരിക്കും. കായ്കൾ താഴ്ന്ന താപനിലയിൽ സൂക്ഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരു മാസം വരെ കേടാവാതെ സൂക്ഷിക്കാം.

പോഷകവും ഔഷധ ഗുണങ്ങളും

വളരെ പോഷകസമ്പുഷ്ടമായ ഫലമാണ് ഇത്. പഴത്തിൽ 22.8 ശതമാനത്തോളം കൊഴുപ്പ് അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കൂട്ടാതെ 1.7 ശതമാനം മാംസ്യം, 0.8 ശതമാനം കാർബാേ ഹൈഡ്രേറ്റ് എന്നിവയും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. 100 ഗ്രാം പഴത്തിൽ 290 അന്തർദ്ദേശീയ യൂണിറ്റ് വിറ്റാമിൻ എ, 10 മി.ഗ്രാം കാൽസ്യം, 80 മി.ഗ്രാം ഫോസ്ഫറസ്, 0.7 മി.ഗ്രാം ഇരുമ്പ് എന്നിവയും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പഴത്തിൽ നിന്നും വേർതിരിയുന്ന എണ്ണയും വളരെ പോഷകസമ്പുഷ്ടമാണ്.
പഴത്തിന്റെ തൊലിക്ക് അണുനാശക ശേഷിയുണ്ട്. ഇത് വയറിളക്കത്തിനും, കൃമിശല്യത്തിനും പ്രതി വിധിയായി നൽകിപ്പോരുന്നു. ദഹനക്കേട്, വയറുവേദന, ആമാശയവ്രണം എന്നിവക്ക് മരുന്നായി വെണ്ണപ്പഴം കഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. വയറ്റിലെ അസിഡിറ്റി ഒഴിവാക്കാനും ഇത് ഉത്തമമാണ്. സോറിയാസിസിന് ശമനമുണ്ടാക്കാൻ വെണ്ണപ്പഴം പുറമെ പുരട്ടുന്നത് ഒരു ചികിസാ രീതിയാണ്.
പല സൗന്ദര്യ വർദ്ധക വസ്തുക്കളേയും നിർമ്മാണത്തിന് ഈ ഫലം ഉപയോഗപ്പെടുത്തു ന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ
ഇലകളുടെ കഷായത്തിന് തൊണ്ടവേദനയും വയറുവേദനയും മാറ്റാൻ ശേഷിയുണ്ട്.

കളനീക്കൽ, പുതയിടൽ, തണൽ കൊടുക്കൽ, ഉണങ്ങിയ ചവറുകൾ നീക്കം ചെയ്യൽ, വളപ്ര യോഗം , ജലസേചനം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കൃഷിപ്പണികൾ ചിട്ടയായി നടത്തണം.

വേനൽക്കാലത്തെ വരൾച്ചയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും മണ്ണിലെ ഈർപ്പം നിലനിർത്തുന്നതിനും ഡിസംബർ മാസത്തിൽ ചെടികളുടെ ചുവട്ടിൽ ആവശ്യത്തിന് പുതയിടണം. കളകൾ അപ്പപ്പോൾ അരിഞ്ഞ് നീക്കണം. കടുപ്പമുളള മണ്ണിൽ ഒക്ടോബർ-നവംബർ മാസങ്ങളിൽ മണ്ണ് കൊത്തിയിളക്കേണ്ടി വരും.

തോട്ടത്തിലെ ചവർ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ജൂൺ – ജൂലൈ മാസത്തിൽ നീക്കം ചെയ്യണം. രോഗം പകരുന്നത് തടയുന്നതിനും പൂങ്കുലകളിൽ തേനീച്ച വഴിയുളള പരാഗണം എളുപ്പമാക്കുന്നതിനും ഇത് സഹായിക്കും

വള പ്രയോഗം

ജൂൺ – ജൂലൈ മാസങ്ങളിൽ കാലിവളമോ, കംബോ സ്റ്റോ ചെടി ഒന്നിന് 5 കി.ഗ്രാം എന്ന തോതിലോ, വേപ്പിൻപിണ്ണാക്ക് ഒന്ന് – രണ്ട് കി.ഗ്രാം എന്ന തോതിലോ ചേർക്കണം. ഏക്കറിന് 30 കി.ഗ്രാം നൈട്രജൻ, 30 കി.ഗാം ഫോസ്ഫറസ്, 60 കി.ഗ്രാം പൊട്ടാഷ് എന്നിവ ലഭിക്കത്തക്കവിധം രാസവളങ്ങൾ നൽകുന്നതിനാണ് കേരള കാർഷിക സർവ്വകലാശാല ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്.
ഇത്രയും പോഷകങ്ങൾ കിട്ടുന്ന വിധത്തിൽ ആവശ്യമായ രാസവളങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാം. ഇത് രണ്ടു തവണകളായി മഴക്ക് മുമ്പും, ശേഷവും നൽകാം.
ഓരോ ചെടിയുടേയും കടഭാഗത്ത് നിന്ന് 30 – 40 സെ.മീ അകലത്തിൽ 20 സെ.മീ വീതിയിൽ വൃത്താകൃതിയിൽ വളമിട്ട് മണ്ണുമായി ചേർക്കാം.

തണൽ
തണൽ കൂടുതലായും കുറവായാലും ഏലകൃഷിക്ക് ദോഷമാണ് എന്നത് കൊണ്ട് തണൽ ക്രമീകരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. വേനൽക്കാലത്ത് ഏലച്ചെടികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് തണൽ ആവശ്യമാണ്. മഴക്കാലത്ത് വളർച്ചക്ക് ആവശ്യമായ സൂര്യ പ്രകാശം ലഭ്യമാക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.

ഏലത്തിന്റെ പരാഗണം നടത്തുന്നത് പ്രധാനമായും തേനീച്ചകളാണ്. ഏലം പൂക്കുന്ന സമയത്ത് തേനീച്ചക്കൂടുകൾ സമീപ പ്രദേശത്തുണ്ടായാൽ കൂടുതൽ പൂക്കളിൽ പരാഗണം നടക്കുന്നതിനും കൂടുതൽ കായ്കൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനും സഹായിക്കും.

കീടരോഗ നിയന്ത്രണം

ഏലപ്പേൻ, ഇലതീനിപ്പുഴുക്കൾ, വെള്ളീച്ച, വേര് തീനിപ്പുഴു, ശൽക്കകീടങ്ങൾ, നിമാവിരകൾ എന്നിവയാണ് ഏലത്തിന്റെ പ്രധാന ശത്രുകീടങ്ങൾ .

കറ്റേ മൊസേക്ക് . അഴുകൽ, കടചീയൽ, തണ്ട് ചീയൽ , ഇല കരിച്ചിൽ, ചെന്താൾ രോഗം എന്നിവ രോഗങ്ങളാണ്.
ഏതെങ്കിലും രോഗ – കീട ബാധകൾ കണ്ടാൽ കഴിയുന്നതും ആരംഭത്തിൽ തന്നെ പ്രതിവിധികൾ തേടേണ്ടതാണ്.

എം കെ പി മാവിലായി

മറുനാടൻ പഴങ്ങളുടെ കൃഷിയിൽഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനപ്രീതി നേടുകയും മികച്ച വരുമാനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു വരുന്ന ഫലവർഗ്ഗമാണ് റംബൂട്ടാൻ .

നമ്മുടെ വീട്ടുവളപ്പിൽ നന്നായി വളരുന്ന റംബൂട്ടാന്റെ ജന്മദേശം മലേഷ്യയാണ്. മുപ്പതിലേറെ അംഗങ്ങളുള്ള ‘ സാ പിൻഡേസിയേ( Sapindaceae) എന്ന സസ്യകുടുംബത്തിലെ അംഗമായ ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രനാമം’ നെഫേലിയം ലാപ്പേസിയം (Nephelium lappaceum) എന്നാണ്.

സസ്യ വിവരണം

പഴത്തിന്റെപുറന്തൊലി മുള്ളുകൾ പോലുളള നീണ്ട നാരുകളാൽ ആവൃതമായതിനാൽ പലരും ഇതിനെ മുളളൻ പഴം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. നിത്യ ഹരിത വൃക്ഷമായ റംബൂട്ടാൻ ശാഖോപശാഖകളായിഇരുപത് മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരും. നല്ല ചുവപ്പ് നിറത്തിലോ മഞ്ഞ നിറത്തിലോ ഉളള പഴങ്ങൾ കുലകുലയായി ചൂടി നിൽക്കുന്ന നിത്യ ഹരിത മരങ്ങൾ വീട്ട് വളപ്പിന് തന്നെ ഒരു അലങ്കാരമാണ്. ഇതിന്റെ പൂക്കൾക്ക് സാധാരണയായി ഞെട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാറില്ല. പൂക്കൾക്ക് ഏതാണ്ട് പച്ചകലർന്ന വെളള നിറമാണ്. പൂക്കൾ 15 – 18 ആഴ്ചക്കുള്ളിൽ മൂപ്പെത്തിയ ഫലങ്ങളാകും.

പഴത്തിന്റെ തൊലി പൊളിച്ചാൽ കാണുന്ന വെളുത്ത മാംസളഭാഗമാണ് ഭക്ഷ്യയോഗ്യം. ‘ എറിൽ’
എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മാംസള ആവരണത്തിനുള്ളിൽ ദീർഘവൃത്താകൃതിയിൽ ഒരാെറ്റ വിത്തുണ്ടാകും. ആസ്വാദ്യകരമായ പുളി കലർന്ന മധുരമുള്ളതാണ് ഈ മാംസളഭാഗം.കേരളത്തിൽ ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്ന റമ്പൂട്ടാൻ മരങ്ങൾ വിത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതിനാൽ അവയെല്ലാം ഗുണമേന്മ കുറഞ്ഞ സാധാരണ ഇനങ്ങളായിരുന്നു.മധുരം കുറഞ്ഞ് പുളി കൂടിയും ഉൾക്കാമ്പ് വളരെ ശുഷ്കമായതും ആയതിനാൽ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ കൃഷി ചെയ്യാൻ തീരെ യോജിച്ചതായിരുന്നില്ല.എന്നാൽ അടുത്ത കാലത്ത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വിതരണത്തിനെത്തുന്ന ഇനങ്ങൾ മിക്കതും ഉൽപ്പാദന ക്ഷമത കൂടിയതും മികച്ച ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവയും ആണ്.
റംബൂട്ടാൻ വർഷത്തിൽ രണ്ടു തവണ കായ്ക്കാറുണ്ട്. ശൈത്യകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും വേനൽക്കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും . എന്നാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പൊതുവെ ഡിസംബർ – ജനുവരി മാസങ്ങളിൽ പൂവിടുന്ന റമ്പൂട്ടാന്റെ വിളവെടുപ്പ് മെയ്, ജൂൺ , ജൂലൈ മാസങ്ങളിലാണ്.

മണ്ണും കാലാവസ്ഥയും

നല്ല ചൂടും അന്തരീക്ഷ ഈർപ്പവുമുളള ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളിൽ നന്നായി വളരുന്ന റംബൂട്ടാൻ 15 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ താഴെ വളരുകയില്ല. 200-300 സെ.മീറ്റർ മഴയും വേണം. വർഷത്തിലെപ്പോഴും മഴ ലഭിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. മണ്ണിൽ എപ്പോഴും ഈർപ്പമുണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിനാൽ മഴയില്ലാത്ത കാലത്ത് നനച്ചു കൊടുക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ കായ്ഫലം കുറയും.വെളളക്കെട്ടുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ റംബൂട്ടാൻ വളരില്ല.


കൃഷി രീതി

വിത്തു വഴിയും കായിക പ്രവർധനം വഴി ഉണ്ടാക്കിയ ബഡ്, ഗ്രാഫ്റ്റ് തൈകളും നടാനായി ഉപയോഗിക്കാം. പഴുത്ത പഴത്തിൽ നിന്നും വിത്തെടുത്തു തണലിൽ ഉണക്കി നട്ടാൽ അവ എളുപ്പം മുളച്ച് തൈകളാക്കാം.
വിത്ത് മുളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന തൈകളിൽ ആൺ ചെടികൾ, പെൺ ചെടികൾ, ദ്വിലിംഗ ചെടികൾ എന്നിങ്ങനെ കാണും. ആൺ പൂക്കളും പെൺപൂക്കളും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ദ്വിലിംഗ മരങ്ങളിലാണ് കായ്കൾ ധാരാളമായി ഉണ്ടാവുക. അതിനാൽ നല്ല വിളവ് തരുന്ന അത്തരം മരങ്ങളിൽ നിന്ന് പതിവെച്ചോ , ഗ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്തോ ബഡ് ചെയ്തോ ഉണ്ടാക്കുന്ന തൈകളാണ് നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ നല്ലത്. ഇത്തരം തൈകൾ നട്ട് മൂന്നാം വർഷം മുതൽ പുഷ്പിക്കുകയും തുടർന്ന് നല്ല പരിചരണമുണ്ടെങ്കിൽ ആറ് മുതൽ എട്ട് വർഷങ്ങൾക്കുളിൽ ഉയർന്ന വിളവ് നൽകുകയും ചെയ്യും. ഇത്തരം തൈകൾ കേരള കാർഷിക സർവ്വകലാശാല, കൃഷി വകുപ്പ്, സ്വകാര്യ നഴ്സറികളിൽ എല്ലാം ലഭ്യമാണ്.
ഒരു മീറ്റർ സമചതുരത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ കഴിയിൽ മേൽ മണ്ണ്, ഒന്ന് – രണ്ട് കി.ഗ്രാം ചാണകപ്പൊടി അല്ലെങ്കിൽ മണ്ണിര കം ബോസ്റ്റ്, അര കി.ഗ്രാം എല്ലുപൊടി, കാൽ കി.ഗ്രാം വേപ്പിൻപിണ്ണാക്ക് എന്നിവ കലർത്തിയെടുത്ത് കുഴി പൂർണ്ണമായും നിറക്കണം. ഇതിൽ ആവശ്യത്തിന് മണ്ണ് നീക്കി തൈ നടാം.
ബഡ് / ഗ്രാഫ്റ്റ് തൈകൾ ലഭിക്കുമ്പോൾ അവ മണ്ണിൽ എത്ര ആഴത്തിലായിരുന്നുവോ അതേ ആഴത്തിൽ തന്നെ തൈകൾ നടണം. മഴക്കാലങ്ങളിലാണ് തൈ നടാൻ പറ്റിയ സമയം. നട്ട തൈകൾക്ക് ചുറ്റും വെള്ളം കെട്ടി നിൽക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം. തുടർന്നുള വർഷങ്ങളിലും ജൈവ വളങ്ങൾ മാത്രം നൽകിയാൽ മതി.
ചെടി ഉയരം കുറച്ച് വളർത്തുന്നതാണ് വിളവെടുപ്പിന് സൗകര്യം. പരമാവധി രണ്ടര – മൂന്ന് മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ നിർത്തി കമ്പുകോതി പടർത്തി വളർത്തണം. വിളവ് നൽകി തുടങ്ങിയ മരങ്ങളിലും കമ്പുകൾ മുറിച്ച് വളർച്ച ക്രമീകരിക്കാം.
കായ്കൾ തണ്ടുൾപ്പടെ കുലയായിട്ടാണ് മരത്തിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കുക. പഴങ്ങൾ പത്തു ദിവസത്തോളം കേട് കൂടാതിരിക്കും.

പോഷക ഗുണം

മൂത്ത് പഴുത്ത റമ്പൂട്ടാൻ പഴത്തിന്റെ മാർദ്ദവമുള്ള മുളളുകളോട് കൂടിയ പുറം തോട് നീക്കം ചെയ്താൽ മങ്ങിയ വെളള നിറത്തിലുളള കാമ്പ് കാണാം. ഇത് വളരെ രുചികരമാണ്.
ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ കാമ്പിൽ 82 ശതമാനത്തോളം ജലമാണ്. 0.9 ശതമാനം പ്രോട്ടീൻ, 0.3 ശതമാനം കൊഴുപ്പ് എന്നിവയുമുണ്ട്. ഇതിലുളള 0 .31 ശതമാനം സിട്രിക്ക് ആസിഡും , 0.05 ശതമാനം മാലിക് ആസിഡുമാണ് പഴത്തിന് നേരിയ പുളിരസം നൽകുന്നത്.
100 ഗ്രാം പഴത്തിൽ 15 മില്ലിഗ്രാം കാത്സ്യം , 2.5 മില്ലിഗ്രാം ഇരുമ്പ്, 70 മില്ലിഗ്രാം വിറ്റാമിൻ സി, 140 മില്ലിഗ്രാം പൊട്ടാസ്യം 2 മില്ലിഗ്രാം സോഡിയം, 10 മില്ലിഗ്രാം മഗ്നീഷ്യം എന്നിവ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ വിറ്റാമിൻ ബി വിഭാഗത്തിലെ നിയാസിൻ, തയാമിൻ, റൈബോഫ്ളേവിൻ എന്നിവയുണ്ട്. 100 ഗ്രാം പഴത്തിൽ 69 കലോറി ഊർജ്ജം മാത്രമേ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളൂ. ഇതിൽ 2 ഗ്രാം വരെ ഡയറ്ററിനാരുകൾ ഉണ്ട്.

ഉപയോഗങ്ങൾ

പഴങ്ങൾ നേരിട്ട് ഭക്ഷ്യയോഗ്യമാക്കുന്നതിന് പുറമെ ജാം, ജെല്ലി എന്നിവയായും സംസ്ക്കരിച്ച് പഞ്ചസാര പാനിയിൽ സൂക്ഷിച്ചും ഉപയോഗിക്കാം. വിത്തിൽ നിന്നും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന എണ്ണ പാചകാവശ്യങ്ങൾക്കും സോപ്പ് നിർമ്മാണത്തിനും മറ്റു വ്യാവസായികാവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
സംസ്കരിക്കാത്ത വിത്തിൽ വിഷാംശമുളളതുകൊണ്ട് ഭക്ഷണയോഗ്യമല്ല. വേര്, മരത്തൊലി (പട്ട ), ഇല, പഴത്തിന്റെ തോട് എന്നിവ ഔഷധ ഗുണമുളളവയാണ്.