കാർഷിക ഉന്നതി മേളകൾ

ജൈവകൃഷി വ്യാപകമാകുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു ജൈവവളമായി മാറി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് അസോള . കൃഷി, മൃഗസംരക്ഷണം, ഡയറി എന്നീ വകുപ്പുകൾ പഞ്ചായത്തുകളുമായി സഹകരിച്ച് ഒരു പ്രോജക്ട് ആയി അംഗീകരിച്ചു അസോള വ്യാപനത്തിനായി പദ്ധതി ആവിഷ്ക്കരിച്ച് നടപ്പിലാക്കി വരുന്നുണ്ട്. വളരെ എളുപ്പത്തിലും ഭാരിച്ച ചെലവ് ഇല്ലാതെയും അസോള കൃഷി തുടങ്ങാമെന്നത് ഇതിന്റെ മറ്റൊരു ആകർഷണീയതയാണ്.
വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ പൊന്തിക്കിടക്കുന്ന ഒരിനം ചെടിയാണ് അസോള . ത്രികോണാകൃതിയോ ബഹുഭുജാകൃതിയോ ആണ് ഇവയുടെ പ്രകൃതം. ഇലകളും വേരുകളുമുള്ള ഒരു കൊച്ചു സസ്യമാണിത്. അനേകം ചെടികൾ കൂട്ടിക്കെട്ടിയത് പോലെയാണ് ഇവ ജലനിരപ്പിൽ കാണപ്പെടുന്നത്. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ഇതിനെ അവിലു പായൽ എന്നു വിളിക്കും. ഇതിനുള്ളിൽ സഹജീവിയായി വളരുന്ന നീലഹരിത പായൽ അന്തരീക്ഷത്തിലെ നൈട്രജനെ ശേഖരിച്ച് നൈട്രജൻ സംയുക്തങ്ങളും മാംസ്യഘടകങ്ങളുമാക്കി മാറ്റുന്നു. ഈ സഹജീവിതമാണ് അസോളയെ ഒരു അത്ഭുത സസ്യമാക്കി മാറ്റുന്നത്.
നീലഹരിത ആൽഗകളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യേക തരം കോശങ്ങളുണ്ട്. ഇവയെ ഹെറ്റിറോസിസ്റ്റ് (Hetero cysts) എന്നു പറയും. ഈ അറകളിലാണ് അവ നൈട്രജനെ വലിച്ചെടുത്ത് ചെടികൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രൂപമായ അമാണിയയായി സുക്ഷിക്കുന്നത്. അസോള അതിന്റെ വളർച്ചക്ക് ഈ നൈട്രജൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പകരം ആൽഗകൾ അതിന്റെ വളർച്ചക്ക് ആവശ്യമായ ആഹാരം അസോളയിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കും.
നെൽവയലുകളിലേക്ക് ഒരു ജൈവ ജീവാണുവളം , സമ്പുഷ്ടമായ കാലിത്തീറ്റ, കോഴി തീറ്റ , മറ്റു വളർത്തു പക്ഷികൾക്കുള്ള തീറ്റ,മത്സ്യ തീറ്റ എന്നിവയായും അസോള ഉപയോഗിക്കാം. മൊത്തം ഖര ഘടകത്തിന്റെ മുപ്പത് ശതമാനം വരെ മാംസ്യവും വളരെ കൂടിയ അളവിൽ ഇരുമ്പ്, കാൽസ്യം, മനീഷ്യം, പൊട്ടാഷ് തുടങ്ങിയ ധാതുലവണങ്ങളും എല്ലാ വിധ അമിനോ ആസിഡുകളും , ബീറ്റാ കരോട്ടിനും , വെെറ്റ മിൻ ബി- 12 ഉം അസോളയിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

വീട്ട് വളപ്പിൽ അസോള ചെയ്യുന്ന വിധം

നിരപ്പായ സ്ഥലത്ത് 2.8 മീറ്റർ നീളത്തിലും 1.5 മീറ്റർ രീതിയിലും ഇഷ്ടിക ചെരിച്ച് അടുക്കി വെക്കുക. ഇതിനുള്ളിൽ പഴയ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ചാക്ക് വിരിച്ച് അതിനു മുകളിൽ സിൽ പാളിൻ ഷീറ്റ് ഇടണം. ഷീറ്റ് എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും കവർ ചെയ്തിരിക്കണം.ഈ ബെഡ്ഡിലായി നേരിയ കനത്തിൽ അരിച്ച വളക്കൂറുള്ള മണ്ണ് ഒരുപോലെ നിരത്തണം. ബെഡ്ഡിലെ ജലനിരപ്പ് 8 സെ.മീറ്റർ ആകത്തക്കവിധത്തിൽ ആവശ്യാനുസരണം വെള്ളമൊഴിക്കണം. ഇതിൽ ഒന്ന് -രണ്ടു കി.ഗ്രാം രോഗവിമുക്തമായ അസോള ഇടണം. ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ 10 കി.ഗ്രാം ചാണകം അല്ലെങ്കിൽ കംബോസ്റ്റ് ആവശ്യത്തിനുള്ള വെള്ളത്തിൽ കലക്കി ബെഡ്ഡിൽ ഒഴിക്കണം. അസോളയുടെ ശരിയായ വളർച്ചക്കും ഗുണമേന്മക്കും ഫോസ്ഫറസ് അടങ്ങിയ വളങ്ങൾ ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 15 ഗ്രാം എന്ന കണക്കിൽ ചാണകവെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് നൽകാം. അസോളയുടെ ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ചയിലെ വളർച്ച സാവധാനത്തിലായിരിക്കും. രണ്ടാം ഘട്ടം ദ്രുത വളർച്ചാഘട്ടമാണ്. ഈ സമയത്ത് ഓരോ മൂന്നു ദിവസത്തിലും അസോളയുടെ ഭാരം ഇരട്ടിയാകും. മൂന്നാം ഘട്ടത്തിൽ വളർച്ചാ നിരക്ക് കുറഞ്ഞ് ക്രമേണ നിലയ്ക്കുന്നു. ലാഭകരമായ കൃഷിക്ക് ദ്രുത വളർച്ചാ ഘട്ടത്തിൽ എല്ലാ ദിവസവും വള പ്രയോഗം നടത്തിയും ദിവസേന വളർച്ചയ്ക്കനുസരിച്ച് ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 300 – 450 ഗ്രാം അസോള നീക്കം ചെയ്തും പരിപാലിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
ബെഡ്ഡിൽ നിന്നും ശേഖരിച്ച അസോള നല്ല പോലെ കഴുകിയതിനു ശേഷം തനി തീറ്റയായോ തവിടിൽ കലർത്തിയോ പരമാവധി ഒരു ദിവസം അഞ്ച് കി.ഗ്രാം വരെ കന്നുകാലികൾക്ക് നൽകാം. കോഴി, കാട, താറാവ് എന്നിവയുടെ തീറ്റയിൽ അസോള ഉൾപ്പെടുത്തി സാന്ദ്രീകൃത തീറ്റയുടെ അളവ് ഇരുപത് ശതമാനം കുറക്കാൻ കഴിയും. മണ്ണിര കംബോസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അതിൽ അസോള ചേർത്താൽ മണ്ണിരകളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മണ്ണിര കംബോസ്റ്റിലെ നൈട്രജന്റെ അളവ് വർധിപ്പിക്കുവാനും ഇത് സഹായകമാണ്.

അസോള ഒരു അത്ഭുത സസ്യം

അസോള നെൽകൃഷിയിൽ

ഉണക്കിയെടുത്ത അസോളയിൽ ഏകദേശം 4 മുതൽ 6 % വരെ നൈട്രജൻ, 0.5 മുതൽ 0.8 % ഫോസ് ഫറസ്, 0.45% മഗ്നീഷ്യം, 0.35 മുതൽ 0.9% കാൽസ്യം, 2 മുതൽ 6 % വരെ പൊട്ടാസ്യം, 0.11 മുതൽ 0.16 % മാംഗനീസ് എന്നിവ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഹെക്ടർ നെൽപ്പാടത്ത് അസോള വളരുന്നതായാൽ ആറ് ടൺ പച്ചിലവളം കിട്ടും.
അസോളയെ രണ്ടു തരത്തിൽ നെൽപ്പാടത്ത് ചേർക്കാവുന്നതാണ്. ആദ്യത്തെ രീതി അസോളയെ ജലാശയങ്ങളിൽ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതാണ്. പാടത്ത് ഒരു ഭാഗത്ത് അസോള ഞാറ്റടികൾ തയ്യാറാക്കുകയാണ് ആദ്യ പരിപാടി. ഞാറ്റടിക്ക് 2 x 4 മീറ്റർ വലിപ്പമുണ്ടാകണം. ഇതിൽ 4 സെ.മീറ്റർ വരെ വെള്ളം കെട്ടി നിർത്തണം. ഒരു ചതുരശ്ര മീറ്ററിൽ 600 ഗ്രാം മുതൽ ഒരു കി.ഗ്രാം വരെ അസോള വിതറി കൊടുക്കണം. അധികം ഊഷ്മാവും സൂര്യപ്രകാശവും ഏൽക്കാതിരിക്കാൻ തണൽ നൽകുന്നത് നന്നായിരിക്കും. അസോളയുടെ വളർച്ച ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ ഒരു ചതുരശമീറ്ററിന് 5 ഗ്രാം മസൂറിഫോസ് അല്ലെങ്കിൽ രാജ് ഫോസ്, 3 ഗ്രാം പൊട്ടാഷ് വളം, 250 ഗ്രാം ചാണകം എന്നിവ ചേർത്ത് കൊടുക്കാം. ഇപ്രകാരം ചെയ്താൽ മൂന്നാഴ്ച കൊണ്ട് അസോള ഏതാണ്ട് ആറിരട്ടി വരെ വർദ്ധിക്കും. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ അസോള രണ്ടു തരത്തിൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്താം. നടുന്നതിന് വളരെ മുൻപ് തന്നെ അസോള വയലിൽ വിതറാം. അവ തനിയെ വളർന്ന് വയലിൽ നിറയുമ്പോൾ 10 ദിവസം വീതം ഇടവിട്ട് രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ മണ്ണിൽ ചേർക്കാം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് വയലിൽ 5 തൊട്ട് 6 ടൺ വരെ ജൈവ വളം കിട്ടുന്നതാണ്.
ഞാറ് നട്ട് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ ശേഷം അസാേള വയലിൽ വിതറി കൊടുക്കുന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ രീതി. ഞാറും അസോളയും ഒന്നിച്ചു വളരുന്നു. ഈ രീതിയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഒരു ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 100 മുതൽ 300 ഗ്രാം വിതറി കൊടുക്കണം. രണ്ടാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ ഇവ വയലിൽ മുഴുവൻ നിറയും. ആദ്യത്തെ കളയെടുക്കുന്ന സമയത്ത് വയലിൽ വെള്ളം വാർന്ന ശേഷം അസോളയെ ചവിട്ടിതാഴ്ത്തണം. ഇതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്ന അസോള വീണ്ടും പെരുകും. ഇവ നട്ട് ഏതാണ്ട് ഒന്നര മാസമാകുമ്പോൾ ഒന്നു കൂടി ചവിട്ടിതാഴ്ത്തണം.
നെൽകൃഷിക്ക് ഇപ്രകാരം അസോള ചേർക്കുന്നത് കൊണ്ട് മറ്റ് ജൈവ വളങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാനാവും.

അസോള ഒരു അത്ഭുത സസ്യം

വളർച്ചക്കനുയോജ്യ ഘടകങ്ങൾ .
അസോളയുടെ വളർച്ചയെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണ് വെള്ളം. ജലദൗർലഭ്യമുണ്ടായാൽ അസോള ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ ഉണങ്ങിപ്പോകും. അതിനാൽ ജലനിരപ്പ് 5 സെ.മീറ്റർ നിലനിർത്തേണ്ടതാണ്.
അന്തരീക്ഷത്തിലെ താപനിലയുടെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ അപ്പോളയുടെ വളർച്ചയെ ബാധിക്കുന്ന ഘടകമാണ്. ഉയർന്ന താപനിലയിൽ ഇവയ്ക്ക് പെരുകാൻ സാധിക്കില്ല. അസോളയുടെ വളർച്ചക്ക് അനുയോജ്യമായ താപനില 20 – 25 ഡിഗ്രി C ആണ്.
അസോളയുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഘടകമാണ് സൂര്യപ്രകാശം . എന്നാൽ അതി തീവ്രതയോടെ ലഭിക്കുന്ന സൂര്യപ്രകാശം ഇവയുടെ വളർച്ചയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഇവയുടെ തണ്ടിന് ചുവപ്പുനിറമാകുകയും സൂര്യപ്രകാശം ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത് കുറയുകയും അതു വഴി പ്രകാശസംശ്ലേഷണം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നേരിട്ടുള്ള സൂര്യ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നും അസോള തടങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്.
മണ്ണിലെ അമ്ല-ക്ഷാര നില അഥവാ പി.എച്ചും അസോളയുടെ വളർച്ചയെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു ഘടകമാണ്. ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ പി.എച്ച്. 5 നും 7 നും ഇടയിലാണ്. അപേക്ഷിക ആർദ്രത 85-90% ആണ് അസോളയുടെ വളർച്ചക്ക് അനുയോജ്യം.

എം കെ പി മാവിലായി

മരങ്ങളുടെ രൂപ ഭംഗി നഷ്ടപ്പെടാതെ പ്രത്യേക രീതിയിൽ വളർച്ച നിയന്ത്രിച്ച് വളർത്തുന്ന കലയാണ് ബോൺസായ് . ജാപ്പാനീസ് ഭാഷയിലെ ബോൺ എന്നും സയ് എന്നുമുള്ള രണ്ടു പദങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ബോൺസായ് എന്ന വാക്ക് ഉണ്ടായത്. ബോൺ എന്ന വാക്കിന് ആഴം കുറഞ്ഞ പാത്രം എന്നും സയ് എന്ന വാക്കിന് സസ്യം എന്നുമാണ് അർത്ഥം.
ബോൺസായ് ജന്മം കൊണ്ടത് ചൈനയിലാണ്. ഇവരിൽ നിന്നാണ് ജപ്പാൻ കാർ ഈ കല അഭ്യസിച്ചത് എന്നാണ് കരുതുന്നത്.
നല്ല ക്ഷമയും കലാവാസനയും ഉള്ളവർക്ക് ബോൺസായ് ചെടികൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചെടുക്കാനാവും. ഇതിന് പറ്റിയ നടീൽ വസ്തുക്കൾ തെരഞ്ഞെടുക്കലാണ് എളുപ്പ വഴി. പാറയിടുക്കുകളിലോ മതിലുകളിലോ കിണറിന്റെ വശങ്ങളിലോ അതു പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലോ ഞെരുങ്ങി വളരുന്ന തൈകൾ ലഭിച്ചാൽ ബോൺസായ് ചെടികൾ തയ്യാറാക്കൽ കുറേക്കൂടി എളുപ്പമാകും. ഇത്തരം വൃക്ഷ തൈകൾക്ക് പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും അവ വലിപ്പത്തിൽ കുള്ളനായിട്ടാണ് വളർന്നിട്ടുണ്ടാവുക. ഭാവി ബോൺസായിക്ക് അനുയോജ്യമാണെങ്കിൽ ഇവ ചുറ്റുമുള്ള മണ്ണ് നീക്കി ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ഇളക്കിയെടുക്കണം. മണ്ണോട് കൂടിത്തന്നെ പുറത്തെടുത്ത ചെടിയുടെ വേരുകൾ ഉടൻ തന്നെ നനഞ്ഞ മണ്ണും പച്ചപ്പുല്ലും കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു പോളിത്തീൻ ഷീറ്റ് കൊണ്ട് മൂടിക്കെട്ടിവെക്കണം.

ഇതിന് പുറമെ ബോൺസായ് മാതൃകയിൽ വളർത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്ത് പാകി മുളപ്പിച്ചും തൈകൾ തയ്യാറാക്കാം.
തൈകൾക്ക് സാമാന്യം വലിപ്പമെത്തിയാൽ അവ ചട്ടികളിലേക്ക് മാറ്റി നടാം. രണ്ടുമൂന്നു വർഷം പ്രായമാകുന്നതുവരെ ചെടികൾക്കാവശ്യമായ വളവും വെള്ളവും നൽകി പരിപാലിക്കണം. ആവശ്യത്തിന് വലിപ്പവും ശിഖരങ്ങളും ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഇവയെ ഭാവിയിലെ ബോൺസായി ആക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്താം.
വിത്ത് തൈകൾ അല്ലാതെ ചില ചെടികളുടെ ഇലകൾ, വേര്, തണ്ട് തുടങ്ങിയവ ഉപയാഗിച്ചും ബോൺസായിക്കുള്ള നടീൽ വസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കാം. ഇതിൽ തണ്ടുകൾ മുഖേനയുള്ള പ്രവർധനമാണ് ഉത്തമം.

ബോൺസായ് : ചെടികളെ വളർച്ച നിയന്ത്രിച്ച് വളർത്തുന്ന രീതി

തണ്ടുകൾ പത്ത് സെ.മീറ്ററെങ്കിലും നീളമുള്ളതായിരിക്കണം. തണ്ടുകളുടെ മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം മണ്ണിന്നടിയിൽ വരത്തക്കവിധം വേണം നടാൻ. തണ്ടുകളിൽ നിന്നും ചെറിയ മുളകൾ പൊട്ടുമ്പോൾ മാത്രമേ പൂർണ്ണമായ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ ചെടിച്ചടി വയ്ക്കാവൂ.
ആവശ്യത്തിന് ശിഖരങ്ങൾ വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ചെടി, ചട്ടിയിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്ത് താഴേക്ക് നീണ്ട് വളരുന്ന പ്രധാന വേര് മുറിച്ചു മാറ്റണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു കൊണ്ട് കൂടുതൽ വേരുകൾ വശങ്ങളിലേക്കുണ്ടാകുകയും താഴേക്ക് വേരു പടലം കുറുകുകയും ചെയ്യും. ഇത്തരത്തിലുള്ള തീരെ ചെറിയ വേരുകൾ ഭാവി ബോൺസായി ചെടിക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്. ഇങ്ങനെ തയ്യാർ ചെയ്ത ശേഷം ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ചെടിച്ചട്ടി വീണ്ടും തണലിൽ സൂക്ഷിക്കണം. പ്രധാന വേരിനേറ്റ മുറിവുണങ്ങുന്നതിന് ഇത് സഹായകമാണ്.
ഇതിന് പുറമെ പതിവയ്ക്കൽ (Layering), വിവിധ ഒട്ടിക്കൽ (Grafting) രീതികളിലൂടെയും ബോൺസായിക്കാവശ്യമായ നടീൽ വസ്തുക്കൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാം.

ബോൺസായിയുടെ ആകർഷണീയതയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണ് അവ വളർത്താനുപയോഗിക്കുന്ന ചട്ടി അഥവാ പാത്രങ്ങൾ. അതിനാൽ ഓരോ തരം ബോൺസായിക്കും അനുയോജ്യമായ പാത്രം തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. പാതങ്ങളുടെ അടിവശത്ത് നീർവാർച്ചക്കുളള ദ്വാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
നാം നിർമ്മിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന ബോൺസായ് രൂപത്തിനനുയോജ്യമായ പാത്രങ്ങൾ അഥവാ ചട്ടികൾ വേണം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ. പാത്രത്തിന്റെ ആഴവും പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നു.

പ്രകൃതിയിലെ സ്വാഭാവികത ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിധം ബോൺസായ് സംവിധാനം ചെയ്യുന്നതിന് വിവിധ ശൈലികൾ നിലവിലുണ്ട്.
ബോൺസായ് നിർമ്മാണത്തിന് അനുപേഷണീയമായ ഉപകരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ചെറുവേരുകൾ മുറിക്കുന്നതിനായി മൂർച്ചയുള്ള ചെറു കത്രിക (Root pruning )ആവശ്യമാണ്.
തായ്ത്തടിയിലും ശിഖരങ്ങളിലും ചെമ്പുകമ്പികൾ ഉപയോഗിച്ച് വളർച്ച ക്രമപ്പെടുതാനും അവ മുറിച്ചു മാറ്റാനും കമ്പി മുറിക്കുന്ന കത്രിക (Wire cutter) ആശയമാണ്.
വളർച്ച ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി തായ്ത്തടിയിലും ശാഖകളിലും ആവശ്യമായ കൃത്രിമ വളവുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും വളഞ്ഞ ശാഖകൾ നിവർത്തുന്നതിനുമായി ചെമ്പുകമ്പികൾ ആവശ്യമാണ്.
ബലമേറിയതും ആവശ്യമില്ലാത്തതുമായ ശിഖങ്ങൾ മുറിച്ചു മാറ്റാൻ മൂർച്ചയേറിയ ചെറിയ വാൾ (Saw) ഉപകരിക്കും.
ചെറിയുടെ ഇലകൾ ആവശ്യാനുസരണം കോതിയൊതുക്കാൻ ഇല വെട്ടി (Leaf cutter ) ഉപയോഗിക്കുന്നത് സൗകര്യമാകും.
ശാഖകൾ ആവശ്യാനുസരണം കൊതുന്നതിന് തൂപ്പ് വെട്ടി (Pruning Scissors ) ഉപകരിക്കും.
നമ്മുടെ ഭാവനക്കും കഴിവിനും അനുസരിച്ച് പ്രകൃതിയിലെ സ്വാഭാവികത ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിധം വിവിധ രീതികളിൽ ബോൺസായ് മരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം. നേർ ലംബ രീതി( Formal upright style) ,ചരിഞ്ഞ തായ്ത്തടി രീതി (Sloping trunk style), കാറ്റ് ഏറ്റതു പോലുള്ള രീതി (wind swept style),
ബഹുതല തായ്ത്തടി രീതി (Multi trunk style), ചങ്ങാടം രീതി (Raft style), ചൂലിന്റെ രീതി ( Broom style) എന്നിവയാണ് പ്രധാനമായും ബോൺസായ് തയ്യാറാക്കാൻ ഉചിതമായ രീതികൾ.
ഒരു വൃക്ഷത്തൈയുടെ ശിഖരങ്ങളും തായ്ത്തടിയും ചെമ്പുകമ്പികളുപയോഗിച്ച് വേണ്ട രീതിയിൽ വളച്ചെടുത്ത് ഭാവി വൃക്ഷത്തിന്റെ ആകൃതി കൈവരുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ഇതിനായി ചെടികളെ ആദ്യം പരുവപ്പെടുത്തിയെടുക്കും. കൂടുതൽ സൂര്യപ്രകാശം ഏൽപ്പിക്കൽ, നനയ്ക്കലിന്റെ തോത് കുറക്കൽ, വളപ്രയോഗം ഒഴിവാക്കൽ തുടങ്ങിയ മാർഗ്ഗങ്ങളാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.

തായ്ത്തടിയും ശിഖരങ്ങളും കമ്പി ഉപയോഗിച്ച് ആവശ്യമായ രീതിയിൽ വളച്ചെടുക്കൽ, മുകുളങ്ങൾ നുള്ളി മാറ്റുകയും ഇലകളും ചെറുശിഖരങ്ങളും മറ്റും കോതൽ എന്നിവ ആശക്കൊത്ത ആകൃതി കൈവരുത്തുന്നതിന് ആവശ്യമാണ്.
തൈകളുടെ തായ് വേര് താഴോട്ട് കൂടുതൽ വളരാതെ മുറിച്ചു മാറ്റണം. അപ്പോൾ ചെടിയുടെ ചുവട്ടിൽ നിന്നും വളരെയേറെ ചെറു വേരുകൾ എല്ലാ വശങ്ങളിലേക്കും വളർന്നു വരും. ഈ വേരുകൾ ഓരോ വർഷവും ചെറിയ കത്രിക ഉപയോഗിച്ച് വെട്ടി ക്രമപ്പെടുത്തിയാൽ രണ്ടു മൂന്നു വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ പടലം ബോൺസായ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിലുള്ളതാകും.

ചെടിച്ചട്ടി നിറക്കുന്നതും ശ്രദ്ധയോടെ വേണം. മണൽ മണ്ണ് മിശ്രിതമാണ് നല്ലത്. മുകളിൽ ചകിരിച്ചോറ് വിതറുന്നത് നേരിയ ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായകമാകും.
ചെടികളുടെ ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചക്ക് മിതമായ അളവിൽ നനവും വളവും ആവശ്യമാണ്.
ഇവയുടെ വളർച്ചക്ക് പ്രധാനമായും എൻ.പി .കെ. വളങ്ങൾ ചെറിയ അളവിൽ നൽകണം. ഇലകളുടെയും ശിഖരങ്ങളുടേയും വളർച്ചക്കും സ്വഭാവികമായ പച്ചനിറം നിലനിർത്താനും നൈട്രജൻ ആവശ്യമാണ്. വേരുകളുടെ സ്വാഭാവിക വളർച്ചക്കും പൂവും കായും ഉണ്ടാകുന്നതിനും ഫോസ്ഫറസ് ഉപകരിക്കും. രോഗ പ്രതിരോധ ശേഷിയും കരുത്തും നൽകാൻ പൊട്ടാഷ് അത്യാവശ്യമാണ്. ഗാർഡൻ മിക്സ്ച്ചർ പോലുള്ള വളങ്ങളിൽ ഈ പോഷകങ്ങളെല്ലാം അടങ്ങിയിരിക്കും.
മണ്ണിര കംബോസ്റ്റ്, കാലിവളം എന്നിവയിലും ബോൺസായ്ക്കാവശ്യമായ പോഷകങ്ങളെല്ലാം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

കശുമാവ്, പ്ലാവ്, മാവ്, പുളി, സപ്പോട്ട എന്നീ ഫലവർഗ്ഗങ്ങളും, ബോഗൻ വില്ല , അക്കേഷ്യ അറബിക്ക, അലമാൻഡ (മഞ്ഞക്കോളാമ്പി ), കണിക്കൊന്ന, ചെമ്പരത്തി, തെറ്റി (ഇക്സോറ ), മുല്ല (ജാസ്മിൻ), അശോക തെറ്റി (സറാക്ക ഇൻഡിക്ക ) എന്നീ പൂച്ചെടികളും മുള വർഗ്ഗങ്ങളും ബോൺസായ് ആക്കി വളർത്താൻ അനുയോജ്യമായ സസ്യങ്ങളാണ്.